Bij de Grote Rietplas in Emmen werd gisteren voor de tweede keer het Elementz Festival gehouden. Op dit harddancefestival werden stijlen gedraaid als hardcore, hardstyle en hardtrance. DJ`s met illustere namen als Tatanka, Endymion, Tommyknocker vs Maddog, Crypsis en Ricky Raw lieten horen wat de stand van zaken in deze genres is. Publiekstrekker was de Rotterdamse `veteraan` Paul Elstak.
Hoewel ik zelf geen liefhebber ben van deze keiharde housestijlen, besloot ik toch zaterdagavond een kijkje te nemen op het terrein aan de Grote Rietplas, waar eerder dit jaar het zeer succesvolle Retropop werd gehouden. Bij de ingang werd ook ik uitgebreid gefouilleerd op het bezit van drugs. Ik vond het toch een vreemde gewaarwording. Tja, controles op drugsbezit schijnen nu eenmaal te moeten bij dergelijke evenementen. Het is algemeen bekend dat op housefeesten vaak drugs worden gebruikt. Het is erg jammer dat de link tussen housemuziek en drugs nog steeds wordt gelegd.
Even na zes uur was ik binnen op het knusse terrein, waar het op dat moment behoorlijk druk was. Het feest was al om een uur `s middags begonnen. Het publiek bestond voornamelijk uit twintigers, waarvan het overgrote deel de grote populariteit van de hardcore muziek in de jaren negentig – toen bijvoorbeeld Paul Elstak met zijn happy hardcore grote hits scoorde – niet bewust heeft meegemaakt. Blijkbaar heeft de harde dansmuziek in de loop van de jaren telkens een nieuwe doelgroep weten aan te boren.
Zoals ik al eerder zei ben ik geen harddanceliefhebber en zou het dus thuis nooit draaien. Maar ik moet zeggen dat de muziek me op veel momenten reuze meeviel. Ik had gedacht dat het urenlang gebeuk was, zonder enige afwisseling, maar dat was dus niet zo. Met name de DJ die rond half acht draaide – ik zou zo niet meer weten wie dat was – had een behoorlijk leuke set. Hij draaide naar een hoogtepunt toe, vervolgens even een rustpuntje, om er dan weer keihard tegen aan te gaan. Met wat fantasie hoorde ik er zelfs een beetje drum and bass en jungle in, twee dansstijlen die me wel zeer aanspreken.
Duidelijk werd ook dat de hardcore en het publiek anders zijn dan pakweg vijftien jaar geleden, toen het genre in Nederland zijn hoogtepunt beleefde. Gympen en Aussies (trainingspak van het merk Australian) behoorden toen tot de standaard outfit van elke echte `gabber`, zoals de feestgangers – doorgaans met een kale kop - toen werden genoemd. De Aussies zijn waarschijnlijk al jaren geleden definitief in de kast gehangen, want op het Elementz Festival zag je er maar weinig mensen in lopen.
Toen de duisternis inviel, werd het sfeervoller op het terrein bij de Grote Rietplas. Dat was te danken aan de spectaculaire lichtshow. De organisatie had trouwens de plek goed ingericht. De stellage waarop de DJ`s draaiden, zag er professioneel uit. Hoe later op de avond, hoe harder de muziek werd. Met name na een uur of negen ging er flink de beuk in. Dat was ook te merken aan het publiek. Met name sommige vrouwen raakten behoorlijk aangeschoten door de grote hoeveelheden genuttigde drank.
De muziek werd steeds machinaler en daardoor ook eentoniger. Op dat moment haakte ik eigenlijk een beetje af. Maar dit is blijkbaar geen muziek om naar te luisteren, nee dit moet je echt ondergaan. De `nummers` met zeker tegen de 200 beats per minute gingen er in als koek bij het nog steeds talrijke publiek. Toen moest DJ Paul Elstak nog op het toneel verschijnen.
Dat hardcoremuziek niet alleen voor twintigers is, bewijst wel Paul Elstak. De inmiddels 44-jarige Rotterdammer geldt zo`n beetje als de uitvinder van hardcore. In 1992 scoorde zijn hardcorelabel Rotterdam Records een gigantische `bovengrondse` hit met `Poing` van Rotterdam Termination Source. Het gabbernummer wist maar liefst de tweede plaats te halen in de Nederlandse Top 40.
In 1994 kwam er uit de hardcore een nieuwe stroming voort: happy hardcore. Deze muziek, met snelle melodielijnen en vrolijke zang is, in tegenstelling tot hardcore, radiovriendelijk en toegankelijk voor het grote publiek. Elstak stortte zich medio jaren negentig volledig op deze commerciele variant van hardcore. In 1995 en 1996 scoorde hij gigantische hits met `Luv U More`, `Rainbow In The Sky`, `Don`t Leave Me Alone`, `The Promised Land` en `Rave On`. Elstak had toen het geluk dat TMF net van start ging (maandag 1 mei 1995). De videoclips van Paul Elstak kwamen regelmatig op de nieuwe muziekzender voorbij.
Wat happy hardcore betreft, is ook de hit `I Wanna Be A Hippy` (1995) van het Engelse Technohead nog even het vermelden waard. De single, in de remix van het Nederlandse producersduo Flamman & Abraxas, bereikte de hoogste positie van de Top 40. Technohead bestond uit Lee Newman en Michael Wells. Slechts weinig mensen weten dat ze al sinds halverwege jaren tachtig actief waren. Niet als Technohead, maar onder namen als Greater Than One, GTO, Tricky Disco en Signs ov Chaos.
Onder deze namen maakten Newman (inmiddels overleden aan kanker) en Wells totaal andere muziek dan de happy hardcore van Technohead. Greater Than One maakte boeiende electronische avantgardemuziek. Met name de single `Utopia` uit 1989 is zeer de moeite waard. Als Tricky Disco kwamen ze in 1990 en 1991 met twee hele leuke EP`s, `Tricky Disco` en `Housefly`, met zogenaamde `bleephouse` voor het geweldige Engelse fijnproeverslabel Warp warp.net , dat toen net van start was gegaan. Binnenkort draai ik werk van Tricky Disco in mijn radioshow Music In The House, elke donderdagavond tussen tien en elf uur op Radio Emmen.
Nog even terug naar Paul Elstak en het Elementz Festival. In de tweede helft van de jaren negentig nam de populariteit van happy hardcore af en verlegde de Rotterdammer de muzikale koers. Hij stortte zich weer op de `echte` hardcore. Sinds 2001 heeft hij elk jaar een plaat uitgebracht en draait hij weer veel op hardcorefeesten in binnen- en buitenland.
Het Elementz Festival bewijst dat er nog altijd een publiek is voor de keiharde dansstijlen, al is het een subcultuur geworden. Er is een kleine doelgroep dat hier nog steeds warm voor loopt. Buiten het terrein werd reclame gemaakt voor andere hardcorefeesten, zoals bijvoorbeeld `Outcast – North To The Core` met DJ Partyraiser op zaterdag 11 september in Huize Maas in Groningen. Naast hardcore wordt daar ook industrial – een genre waar ik wel wat mee heb – gedraaid.
Omdat ik een brede muzikale belangstelling heb en dus ook muziek volg waar ik weinig affiniteit mee heb, vond ik het leuk om het Elementz Festival te bezoeken. Misschien dat ik er volgend jaar wel weer bij ben....
Mensen die willen reageren of reacties willen lezen op deze website, moeten eerst inloggen.
Om te kunnen inloggen, dient u te beschikken over een profiel.
U kunt een profiel aanmaken via deze link.
